1hss.com

Your home for hair/hair cutting/head shaving stories

ClipperBoard
Aangevallen door Venus (Hoofdstuk 4)
Author: Rob Middendorp
Content: R
Location: Other
Category: Forced
Type: Fiction
Post date: Sunday, March 8, 2009
Language: Dutch
Rating: 4.454.45 average from 22 readers
Page views: 4782
   

Rob snelde naar de brug. Hij had het vreemde gevoel dat hij dit alarm had zien aankomen. Maar wat er precies aan de hand was? Geen idee. De mensen die hij passeerde hadden dat kennelijk ook niet, gezien het aantal vragende ogen dat hij tegenkwam. Iedereen aan boord was paraat. Het was het eerste groot alarm op dit nieuwe schip. Maar nu bleek dat bij de selectie van de bemanning niet was gewerkt volgens het principe van 'de eerste de beste'. Het was duidelijk dat de meesten iets dergelijks al veel vaker hadden meegemaakt.

Op de brug vond hij Mario Capelli, Lars Sax en Sabrina Cortar. Ondanks de loeiende alarmen, knipperende rode lampen en rennend personeel stokte de adem hem even in de keel toen hij Sabrina zag. Ze zag er overweldigend uit. Net als Esmé was Sabrina's haar een half uur geleden nog veel korter geknipt en blonder gekleurd dan het al was. Halverwege haar wang bot afgeknipt liep het langs het oor omhoog. En ook haar nek was hoog opgeschoren, vrijwel kaal tot de bovenkant van de oren. Rob dacht aan de geweldige seks die hij zojuist met Esmé gehad had. Hij voelde tot Sabrina geen persoonlijke aantrekkingskracht, maar dat boblijntje! Zelfs nu, met alle alarmbellen moest hij zijn best doen zich te concentreren op zijn werk.

Terwijl Mario scheldend in het Italiaans alle knoppen van een instrumentenpaneel tegelijk aan het indrukken was, bracht Sabrina rapport uit: "Kapitein: alle systemen lijken tegelijk uitgevallen: voorstuwing, defensieve en offensieve systemen, navigatie - alles dood. Alleen de levenssystemen zijn nog actief". Sabrina was zenuwachtig, haar ogen leken schichtig in het niets heen en weer te schieten terwijl ze met haar hand over haar kaalgeschoren nek streelde. Rob had de normaliter koele, berekenende Sabrina Cortar niet vaak zo gezien. Onbewust moest hij denken aan de grote opengesperde ogen van Esmé, zes minuten geleden. Dat had hij ook niet zo vaak gezien - het gaf hem een vreemd gevoel in de onderbuik.

Rob keek door de grote ramen van de brug. Het maanoppervlak was donker en dreigend. Ze waren aan de donkere kant. "Luitenant Capelli - waar zijn we precies?" "Mario rechtte zijn rug, "We bevinden ons in de geplande lage baan op 130 km boven het maanoppervlak. Op dit moment zijn we zoals u ziet aan de achterkant, iets ten zuidoosten van de Mare Ingenii - de 'zee van het vernuft' zoals het heet." Rob keek naar de schermen op de controleterminals. Ze gaven alleen maar sneeuw. Vervolgens keek hij nog eens naar buiten. Behalve het maanoppervlak was er niets te zien. Hij keek zijn commandoteam aan. "Iemand van jullie één idee wat er hier aan de hand is?" Stilte. "Ik ga de bemanning toespreken", zei Rob. Hij pakte zijn intercom en klikte hem aan. "Wacht!" zei Sabrina. Ze wees naar de beeldschermen.

Op alle beeldschermen in het schip verdween de sneeuw en er verscheen een golvend beeld, langzaam afwisselend lichtgroen en roze. Gefascineerd bleef iedereen op de brug naar de schermen kijken. Toen verscheen de UN Lunar Shimmer in beeld. Het leek alsof het gefilmd werd vanuit een andere lokatie. "Waar komen deze beelden vandaan?", vroeg Rob. Niemand gaf antwoord. Op de schermen werd vóór de neus van de Shimmer een grote bol zichtbaar. De doorsnee van de bol leek wel 100 keer zo groot als de Lunar Shimmer. De Shimmer ging onafwenbaar op de bol af. Rob greep naar zijn intercom. Hij wilde "Alle wapens laden" zeggen. Toen ontdekte hij dat het geen zin had: ook zijn intercom was uitgechakeld. Op de schermen kwam de enorme bol dichterbij. Rob keek naar buiten, door de ramen van de brug. Niets dan duisternis en de maan. Achter zijn rug hoorde hij hakken tikken op de vloer van de brug. Hij keek om en zag dat Esmé bij hen was komen staan. "Esmé!" Ze keek Rob even aan, met grote ogen. Rob schrok: las hij iets van spijt in die ogen? Ze had nog rode wangen en oren van de vrijpartij van zojuist. Esmé keek van hem weg, naar Sabrina.... "...Het kon wel eens de laatste keer zijn..." echode het door zijn hoofd. Wat had ze bedoeld? Wist zij iets? Hij zocht haar ogen, maar ze keek hem niet aan.

"Bericht voor oorlogsschip UN Lunar Shimmer", klonk het over de intercom. Het was een bijna zingende vrouwenstem, die Rob niet herkende. "Zoals u merkt hebben wij de controle over uw schip overgenomen. Binnen enkele seconden zult u in ons worden opgenomen. U kunt niets doen om iets te veranderen aan uw huidige situatie. We adviseren u af te wachten. Als de samenvoeging heeft plaatsgevonden zal onze adviseur bij u aan boord komen - einde bericht". "Onze adviseur?!" stamelde Rob, "maar wat ís dit, wie zijn dit?" Op de schermen naderde de Shimmer de wand van de grote bol. Ineens begon het hele schip zacht te trillen, een bijna muzikale resonantie. Door de ramen verdween het duister en de maan. In plaats daarvan doemde er een enorme groenachtige muur van licht voor hen op. Ademloos stond de bemanning van de Shimmer te kijken hoe hun kleine ruimteschip verdween in de groene wand. Terwijl dat gebeurde, leek het groen-rozige licht wel door de wanden van de Lunar Shimmer heen te komen. Het zachte trillen hield ineens op en werd het helemaal stil. Door de ramen zag Rob het onvoorstelbare. Ze zweefden in een enorme witgroene bol. Vóór hen, in het midden van de bolle ruimte was een kleinere bol. Deze was nog altijd twintig keer zo groot als hun eigen schip.... En ze kwamen langzaam dichterbij. Een minuut later was de Lunar Shimmer volledig omgeven door de buitenkant van de kleinere bol, die samen leek te vloeien met de wanden van de Shimmer. Rob keek Lars aan. Die schudde zijn hoofd vol ongeloof. Het was overduidelijk dat ze niets konden doen dan afwachten. Even begon het zachte trillen weer en het eindigde even plotseling. Toen klonk een ploppend geluid, als van een kurk die uit een fles wijn wordt getrokken. Er was niemand die iets gezegd had, maar als één man bewoog zich de bemanning van de Lunar Shimmer naar de centrale ruimte, achter de brug, waar ook de buitendeuren waren.

De brede deuren van de Lunar Shimmer waren verdwenen. In plaats ervan was een rozeachtig energieveld wat overduidelijk de opening was naar de kern van de enorme bol. De vrouwelijke, zangerige stem die ze eerder hadden gehoord, klonk weer: "UN Lunar Shimmer, houdt u zich gereed. Onze adviseur zal bij u aan boord komen." Rob was razend dat hij de controle over zijn schip kwijt was. Maar de nieuwgierigheid door gebeurtenissen van het laatste kwartier won het van zijn boosheid. En ondanks alles voelde de entering van zijn schip geen moment als bedreigend. Hij probeerde te blijven denken, maar wist op de één of andere manier ook dat hij zijn intuïtie kon vertrouwen. Vreemd: hij had dat nooit zo gehad: 'intuïtie'. Dat was iets voor vrouwen. Vrouwen! Wéér vrouwen. Vanaf het begin draaide deze missie om vrouwen: Eleonora Celeste, Esmé, Sabrina, en niet te vergeten de dertig meiden die nu om hem heen stonden. Hij dacht terug aan vanochtend, hoe alle nieuwe vrouwelijke bemanningsleden één voor één hun lange haren kwijtraakten voor een supersexy blond boblijntje. Omdat Celeste dat als norm had gesteld. Hij keek om zich heen naar zijn bemanning. Ze stonden ademloos naar de deuren te kijken en wachtten. Het energieveld knipperde twee keer en verdween. Door de deur kwam een groenig licht... en nog iets anders: geur! Een frisse lenteachtige geur verspreidde zich door het schip. Waar had hij dit vandaag eerder geroken, vaker dan één keer zelfs? Rob voelde zich warrig, hij kon niet meer goed denken.


ClipperShave

Er verschenen er vijf figuren in de deuropening. Ze bleven staan, alsof ze de bemanning van de Shimmer tijd wilden geven hen te bekijken. Het waren mensen! Geen lelijke groene aliens, maar mensen. Of beter nog: het waren vrouwen. Vrouwen met een perfect figuur. Rob keek er niet van op, iets in hem zei dat hij dit verwacht had. Rob, had vandaag al van alles meegemaakt en was inmiddels wat gewend. Maar nu weer stopte zijn ademhaling! Het waren vijf jonge vrouwen die binnenkwamen, van onaardse schoonheid. Maar het was alleen niet hun schoonheid die hem verbouwereerde. Zijn mond viel open van verbazing vanwege de overeenkomsten tussen deze vijf 'buitenaardsen', en Esmé, Sabrina en de andere meiden aan boord van zijn eigen schip. Het enige verschil was de kleur: zijn 'eigen' meiden waren in het zwart, droegen een felblonde bob tot op de kaaklijn; sinds een uurtje weken Esmé en Sabrina daarvan af, hoger opgeschoren, platinablond met een bijna kale nek. Maar deze nieuwe 'gasten' waren gekleed in het felrood: knalrode stillettopumps, lange, mooie benen in knalrode netkousen, een superkort rood minirokje, een rood uniformjasje. En wat Rob vooral verbijsterde: ze droegen een korte, vuurrode boblijn!

De vijf waren binnen en stonden middenin de centrale ruimte. De middelste vrouw was het meest belangrijk. Aan weerszijden stonden twee ondergeschikten in rang. Rob wist het, niet alleen omdat ze zo opgesteld stonden. De buitenste vier hadden exact dezelfde kaaklange boblijn als zijn eigen dertig vrouwelijke bemanningsleden. Maar de middelste schone: zij droeg een ultrakort hoog opgeschoren boblijntje, vlammend rood. Het haar op haar wang was nog zeker een centimeter hoger afgeknipt als de -ook al superkorte- bobjes van Esmé en Sabrina. Haar oren helemaal vrij en de nek van deze adviseur - want dat moest zij zijn - was tot boven haar oren helemaal kaalgeschoren. Helemaal glad. Rob - en de overige bemanningsleden keken toe, als in beton gegoten. Iedereen besefte dat er sprake moest zijn van doorgestoken kaart. Eleonora Celeste had véél meer geweten dan ze had verteld! De oogverblindende bobkapsels waren dus een manier om rangen aan te geven! En toen, voordat hij zelf kon bewegen, kwam de volgende verrassing voor Rob.

Esmé en Sabrina deden tegelijk een stap naar voren. Tegelijk hieven ze hun rechterarm en legden hun hand in hun eigen opgeschoren nek. De middelste vrouw herhaalde het gebaar: als een model op een fotoshoot hief ze haar rechterarm, boog hem en legde haar hand op haar kaalgeschoren achterhoofd. Ze glimlachte naar Esmé en Sabrina. Het was duidelijk een vorm van salueren. "Welkom aan boord van de Krasivaja Koroleva IV, meiden, complimenten voor jullie timing!". 'Koroleva', was dat geen Russisch? Rob stikte bijna. En Esmé en Sabrina! Het leek wel alsof ze de vrouw met de kale nek goed kenden! Maakte hij dit écht mee? Zijn hoofd voelde zo warrig. Hij deed een stap naar voren en richtte zich tot de middelste dame. "Het spijt me voor de interruptie, maar ik ben de kapitein van dit schip en ik denk dat u ons toch wel een verklaring schuldig bent." Sabrina en de adviseur keken hem aan. Esmé niet. Even viel een stilte. Met dromerige ogen zei de adviseur: "Ah. U bent de kapitein. Ik begrijp dat u veel vragen hebt, kapitein. Ze zullen allemaal beantwoord worden. Maar niet nu. Als we op Venus zijn". "Op Venus?!", zei Rob, "u..., u maakt een grapje - dat kan helemaal niet!". Maar de vijf rode dames zagen er niet uit als een grap. En er lachte ook niemand. De adviseur vervolgde "U zult onze gast zijn. En misschien meer dan dat. We zijn nu onderweg naar Venus, de reis zal ruim vier maanden duren. Daarom zullen wij zo dadelijk u en al uw bemanningsleden in hybernatieslaap brengen, een diepe comatische slaap zonder gevaar voor uw gezondheid. Wanneer we arriveren op Venus zullen we u wakker maken en zult u uw antwoorden krijgen". Ze glimlachte mysterieus naar Rob, en voegde nog toe: "Het spijt me, Kapitein". Toen sloeg ze haar mooie ogen neer. Rob's boosheid op Esmé, op Sabrina, en al zijn vragen leken weg te smelten. Deze vrouw was onweerstaanbaar! En hij voelde niet te minste behoefte te protesteren. Haar verschijning, de glimlach en haar ogen betoverden hem. Op de één of andere manier had hij niet de minste angst dat ze de waarheid niet sprak. Als was hij gehypnotiseerd knikte hij "Ja, hybernatieslaap, natuurlijk".

Een uur later was iedereen op de Lunar Shimmer diep onder zeil. Rob droomde. Hij stond in zijn badkamer. Met Esmé. Ze was zo mooi! Ze was gekleed in het rood. Supersexy. Hij trok haar korte rokje uit. Ze stond in haar rode lingerie voor hem, met rode netkousen, op hele hoge hakken. Haar grote volle borsten roken naar bloemen. Hij keek naar haar haar. Ze had het nog korter geknipt dan laatst. En nu... ze keek hem verliefd aan, draaide zich om en boog haar hoofd, de kin diep op haar borst. Rob pakte zijn scheermesje. Met langzame halen schoor Rob Esmé's achterhoofd helemaal glad tot hoog boven haar oren. Esmé! Ze kreunde luid bij elke haal. Haar haar helemaal kort, haar nek helemaal kaal. Het maakte hem wild, geil, opgewonden. Het werd een lange droom.



Ratings breakdown


Rate this story now.
 

ClipperBoard

Enter some comments about this story or see what others have said on the forums.

Recommendations
If you liked this story, here are others that you might like.

4.724.72 /68     80668066 views   Dutch
Het Mooiste Cadeau by Heavenlyhair (2008-Sep-15)
Surprise - XXX - Salon - Sexual fantasy

4.614.61 /89     1784417844 views   Dutch
Annelie's Verrassing by Rob Middendorp (2006-Oct-23)
Surprise - R - Salon - True

4.584.58 /69     1736817368 views   Dutch
Crisis by Rob Middendorp (2008-Dec-15)
Time for a change - R - Salon - Fiction

4.744.74 /58     1072210722 views   Dutch
Hippe Danielle by Rob Middendorp (2010-Nov-04)
Surprise - XXX - Salon - NA
Tags: Shaved Nape, Bob, Makeover

4.484.48 /23     70987098 views   Dutch
Liften (Part 3) by Richard (2007-Apr-03)
Time for a change - X - Other - Sexual fantasy


RSS Feed By visiting 1hss.com you are agreeing to our Terms of service
Add your story to 1hss.com

Your Internet home for stories about male and female haircuts, head shaves, buzz cuts, alternative hairstyles, and more!
Copyright 2002-2017 by the owners of 1hss.com